Bezoekers

Volgers

woensdag 1 maart 2023

Zeg me dat het je spijt, pappie

Op het moment ben ik het ingrijpende boek aan het lezen, "Zeg me dat het je spijt, pappie" waarin het verhaal te lezen is van Caryn Walker en haar zusje Jennifer.

Het is een waargebeurd verhaal en dat zijn boeken die ik graag lees al is dit een zeer ingrijpend verhaal maar dat lees je ook al in de titel van het boek.

De volgende tekst heb ik gekopieerd want ikzelf kan de inhoud van het boek niet beter omschrijven.

Er zijn veel slachtoffers. Het probleem wordt zwaar onderschat. Caryn Walkers boek maakte een lawine aan reacties los. In Groot BrittanniĆ« stond het vele weken op de bestsellerlijsten. Dit is de waargebeurde geschiedenis van Caryn Walker en haar oudere zusje Jennifer. In Zeg me dat het je spijt, pappie vertelt Caryn hoe de beide meisjes lange jaren gruwelijk werden mishandeld en systhematisch misbruikt door hun wrede vader. De psychische gevolgen achtervolgen haar tot op de dag van vandaag. Ruim dertig jaar nadat de gruwelijkheden begonnen vindt Caryn eindelijk de kracht haar verhaal – en dat van haar overleden zus Jennifer – te vertellen. Ze klaagt haar vader aan. In de rechtbank komt Caryn uiteindelijk oog in oog te staan met de man die haar en Jenny zoveel jaren kwelde. Ze realiseert zich dat zij nu de sterkste is. Zij, als overlevende. Tegen alle verwachtingen in wint Caryn de rechtszaak. Caryns boek is een rollercoaster van emoties. Ze vertelt niet alleen over de mishandelingen die ze zelf moest ondergaan, maar ook over het afschuwelijke leven van haar oudere zusje. Niemand betuigde nadien enige spijt voor alle lichamelijke en geestelijke kwellingen. Caryn schreef dit taboedoorbrekende en moedige boek ter nagedachtenis aan Jenny, als een getuigenis voor het door hen beiden zo lang gedragen leed. Door zich in dit boek heel openhartig en kwetsbaar uit te spreken tracht Caryn de nachtmerrie van haar jeugd achter zich te laten. Ze hoopt dat haar boek vrouwen met soortgelijke ervaringen tot steun zal zijn en inspireert om zich, net als zij, uit te spreken. Een fragment: ‘Ik keek naar ze. Al die jaren heb ik naar ze gekeken, Jenny. Ik zag wat ze jou aandeden. Ik zag hoe intens jij walgde van je eigen lichaam. Ik heb toen gezworen: ooit gaan ze boeten. Ooit Jenny, ooit komt de tijd dat ik ze laat boeten voor alles wat ze jou toen hebben aangedaan.’

Het is ongelooflijk als je leest wat ouders hun kinderen kunnen aandoen. 

9 opmerkingen:

  1. Ik heb het boek ook gelezen en vond het zo aangrijpend. Vreselijk wat er met haar en haar zus gebeurd is.
    Thea

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het moet onmogelijk zijn om hieruit te komen en dan als een normaal mens.

      Verwijderen
  2. Je wordt er koud van, he? En het schijnt vaker voor te komen dan je denkt. In allerlei gradaties. Een oprechte spijtbetuiging kan helpen in de verwerking, maar hoe dan ook het is altijd intens beschadigend. Bij je ouders zoek je veiligheid. En dat wordt juist aangetast.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Reacties
    1. Klopt A, een kind zoekt bescherming bij zijn ouders. Vreselijk als je zo afgewezen wordt en zo mishandeld wordt. Daar krijg je ehet inderdaad koud van.

      Verwijderen
  4. Ik heb zelf genoeg huiselijk geweld, niet door mijn ouders gelukkig, meegemaakt om er ook een boek over te schrijven. Dit boek sla ik over, ik heb na mijn eigen ervaringen geen behoefte meer om dat van anderen te lezen. Wel goed dat dit soort boeken er zijn, we mogen NOOIT denken dat het niet gebeurd, er zijn nog teveel vrouwen (en mannen) slachtoffer van allerlei vormen van mishandeling.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt mevrouw Niekje, het is goed om dit soort boeken te lezen om ons er aan te laten denken dat dit soort dingen wel degelijk gebeuren.

      Verwijderen
  5. Ik kocht het boek in een opwelling maar heb het weggelegd in een donkere kast. Het raakt mij diep. Ben jarenlang fysiek en psychisch misbruikt door mijn verwekker. Vader wil ik hem niet (meer) noemen want die titel moet je verdienen. Ben nu 60 en heb sinds een paar jaar geen therapie meer maar helaas haalt het verleden mij weer in. Dapper dat zij het op kon schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat moet het vreselijk zijn Ilona dat zoiets kan gebeuren met mensen of liever gezegd vooral met kinderen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je het boek liever niet leest want dan komt er weer van alles bij je boven en daar heb je niets aan. Je kunt nu zonder therapie. Probeer het zo te houden en zoek de ellende niet op door een boek te lezen. Ik wens je verder veel succes en hoop dat je alsnog een goed leven kunt leiden.

      Verwijderen

Een reactie of bericht achterlaten vind ik altijd leuk en kan altijd via dit formulier.