Het was weer heel gezellig gisteren om iedereen weer bij elkaar te zien. Die momenten hebben wij niet zo vaak doordat we verder van elkaar weg wonen en door het drukke leven van de gezinnen.
Werk, kinderen, vrienden, hobbies en noem maar op.
Het lijkt wel of iedereen het maar druk, druk moet hebben. In onze tijd was dat vast ook zo en zelf hebben wij er geen last van. We willen druk leggen op de jonge mensen. Ze moeten vrij zijn en wij zijn dat dan ook.
Onze jongste kleinzoon van 7 zei laatst, “ waarom zijn jullie zo vaak wek met Puck?” “ Uh, Puck gaat mee met ons op reis in de camper. Puck kan nu eenmaal niet zolang alleen thuis blijven,” antwoordde ik en nu begreep hij het en was het goed.
Fijn toch dat ieder zo zijn leven mag leiden zonder verplichtingen dat ze MOETEN komen. Op zijn tijd wordt er gebeld of gefacetimed en dat dat is goed zo.
Als ik soms onderweg hoor hoe er beslag wordt gelegd op oma’s en opa’s en ook op kinderen en kleinkinderen. Jammer vind ik dat. Vroeger was het gewoon dat iedere zondag werd benut om grootouders te bezoeken. Wij ook hoor. Iedere zondag eerst naar oma die in het bejaardentehuis woonde en in de middag naar opa en oma die nog thuis woonden. Met of zonder mopperend kind het was de regel en owee als je verstek liet gaan zonder goede rede 😆.
Dan is het nu toch veel fijner. Kinderen hebben na een drukke week een vrij weekend, dat gun je ze toch.
Zo doen wij het ook. We zien ze vaak genoeg
BeantwoordenVerwijderenZo vinden wij dat ook Knutselpret.
VerwijderenMijn ouders hebben nooit beslag op mij gelegd en ik doe dat ook niet geloof ik. Wat een rare uitdrukking eigenlijk: ik zie ineens een belagkom voor me, met zo'n spatel. En maar beslag smeren op de kinderen...
BeantwoordenVerwijderenO Betty, ik zie je in gedachten al staan en maar roeren met zo’n grote lepel ……. Moet je toch niet aan denken he.
VerwijderenJa en nee. Ik zie ook dat vooral de ouderen zichzelf in deze behoorlijk wegcijferen. Elke week elkaar zien is inderdaad overdreven, maar ietsje meer familiale aandacht zou een heleboel opa's en oma's erg gelukkig maken. Soms gaan er maanden voorbij dat er alleen per telefoon gecommuniceerd wordt. Eens lekker tegen oma aan zitten of haar pannenkoeken helpen eten is er niet bij, want drukdrukdruk. Maar goed, ik zie dat als buitenstaander misschien te scherp. Ik heb (bewust) geen kinderen en dus ook geen kleinkinderen, maar daarom heb ik mijn ogen en oren niet in de zak zitten.
BeantwoordenVerwijderenGriemmank, je ziet het wel goed. Alles wat TE is, is niet goed. Weet je dat ik vaker meemaak dat ouderen alleen nog maar over hun kleinkinderen kunnen praten en sommige zelfs in een kindertaaltje spreken. Tja gelukkige grootouders ………… ik weet het niet en denk dat ze niks anders om handen hebben en dan vind ik persoonlijk het “arme” grootouders. Ze zitten helemaal vast in dat stramien en zijn hun vrijheid kwijt maar zo zien ze dat zelf niet. Ik vind het in ieder geval vreselijke gesprekken om naar te luisteren.
VerwijderenEen oma moet een oma kunnen zijn en geen opvoedster daarvoor heeft ze de leeftijd niet meer. Ellen
Ja, dat klopt, wat jij beschrijft komt absoluut voor en ik ken er zelf een paar, die zo zijn. Dat is uiteraard ook niet de bedoeling. Maar er is toch wel een soort middenweg? Ik vind het normaal dat mensen mij iets vertellen over hun kinderen en kleinkinderen, maar het moet allemaal niet de overhand krijgen, want dan wordt het voor de luisteraar vervelend. Maar dat geldt voor politiek en sport ook. Ik ben het helemaal met je eens: grootouders kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan het leven van hun kleinkinderen, maar daar hoort het echte opvoeden niet bij. Dat doen de ouders maar :-)
VerwijderenPrecies Ellen, dat is wat wij ook graag willen, zonder druk , geen verplichte bezoekjes en visites.
BeantwoordenVerwijderenOnze kinderen weten dit nu, zelf moesten we wekelijks plus feestdagen naar mijn schoonouders en dat willen we hen (en onszelf) niet aandoen..
Het mooie is dat als het spontaan opkomt om een bezoekje te doen het veel gezelliger blijkt te zijn.
RiaN hier herken ik mezelf ook in. Vroeger was dat nu eenmaal zo denk ik en we deden dat zonder morren maar de tijd is nu helemaal anders. Laten we het maar gezellig houden ;)) Ellen
VerwijderenMijn ouders (en nu mijn vader) hebben nooit verwacht dat ik (of mijn broer) met regelmaat een bezoek zouden brengen. Ik zie mijn vader nu ook niet heel vaak, we bellen wanneer het uitkomt, niets in een vaste afspraak en ons contact is enorm goed. Mijn vader weet dat ik het druk heb met werk vijf dagen per week en het weekend ook andere sociale contacten wil onderhouden. Hijzelf is overigens ook vaak op pad en komt hier af en toe even aanwaaien voor een kop koffie. Dan belt ie wel even van te voren en meestal komt het uit. Geen druk en geen verplichtingen, zo is het ook nooit geweest. Een paar keer per jaar gaan we gezellig met z'n allen uit eten en de rest zijn wederzijdse korte bezoekjes. Helemaal prima!
BeantwoordenVerwijderenDat is goed geregeld bij jullie. Ik denk dat je vader ook nog bezige man is en daardoor begrijpt hij jullie. Mijn ouders lieten ons “vrij” maar ik moest het nog altijd horen dat ik een keertje met vaderdag op vakantie was, hahaha dus zo vrij waren wij niet al werd het van mijn broer meer geaccepteerd dan van mij.
VerwijderenGeen verplichtingen inderdaad dat zou het fijnste zijn maar als ik zie hoe een heleboel 'ouderen' hier in het complex verplicht op hun kleinkinderen moeten passen. Ze doen allemaal wel of ze dat heel graag doen maar ik vraag mij toch af of het zo fijn is om na je werkzame leven (en soms nog tijdens) verplicht te moeten oppassen. Mijn moeder roept altijd dat niks hoeft en 'wij ons eigen leven hebben' maar altijd zwaar teleurgesteld is wanneer wij een verjaardag, of Moederdag overslaan.
BeantwoordenVerwijderenDat zie ik ook om me heen. Ouderen die moeten oppassen of willen oppassen. Bij ons woont zelfs een overgrootoma die nog oppast. Ik vind dat niet zo gezond maar voorruit ze doen het. Ik merk wel dat die overgrootmoeder daar iets voor terug verwacht ……….
VerwijderenWe woonden naast de ene oma en opa, de andere woonden aan de andere kant van de stad, Amsterdam Oost, wij woonden in centrum. Ik weet niet of we elke week gingen maar ik heb er wel leuke herinneringen aan, die oma behandelde me lekker als bijna volwassene, bij de andere was ik veelmeer kindje. Bij oma oost kwam de kar met slagroomwafels langs, dat was zo lekker.
BeantwoordenVerwijderenMijn moeder vond het vaak te vaak dat ze langs "moesten' . Maar mijn vader was erg gek op zijn moeder en kwam er erg graag.
Omdat ik in andere stad ging wonen toen ik dochter kreeg kon en wilde mijn moeder niet regelmatig oppassen. Wel als we bv weekendje wegwilden, of iets van een toernooi hadden.
Mijn vader had eigen drukke zaak en deed veel vrijwilligerswerk, was altijd bezig, toch heb ik nooit enige stress of druk bij hem waargenomen.
Lot in die tijd was het een gewoon iets. Iedereen ging op zondag naar opa en oma. Ik ook als kind en volgde later ook dat voorbeeld en bezocht de grootouders samen met man en zoon. Later toen ik een nieuwe relatie kreeg stopte ik ermee en dat werd me vaak genoeg mede gedeeld. Ik liet het er maar bij en ging door de week op een middag langs. Ellen
VerwijderenNatuurlijk hebben kinderen hun eigen leven. Ze hebben het druk en hebben het weekend nodig om te ontspannen met hun eigen gezin. Begrijp ik helemaal. En toch doet het zo'n pijn aan mijn hart dat ik mijn zoon zo weinig zie. We wonen amper 3 kilometer van elkaar, hij rijdt quasi voorbij ons huis als hij van zijn werk komt, maar heeft nooit tijd om even - al is het maar 5 minuten - binnen te springen.
BeantwoordenVerwijderenIk had het vroeger ook druk met werk en huishouden, maar ging wel iedere dag even bij mijn moeder langs. Gewoon even een kort praatje of een snelle kop koffie. En dat is denk ik het verschil tussen zonen en dochters. Mijn schoondochter gaat ook heel vaak bij haar moeder langs.
Miriam, neem het je zoon niet kwalijk. Ikzelf kwam ook niet dagelijks bij mijn moeder. Ik had druk maar had ook best wel 5 minuten kunnen binnen wippen maar dan bleef het niet bij 5 minuten en ik was moe dus even niets aan mijn hoofd. Gun je zoon die rust en als hij komt dan is het vast ook gemeend en neemt hij er tijd voor. Kinderen heb je maar te leen. Je weet dat ze eens hun eigen weg zullen gaan en zo moet het ook. Ellen.
VerwijderenWij halen op dinsdag onze kleinzoon van school en passen dan een uurtje of anderhalf op hem. Daar hebben we zelf voor gekozen, anders zouden we hem maar weinig zien. Maar we blijven er niet voor thuis. Als we op vakantie zijn (we vertrekken volgende week weer voor de rest van de maand), dan redden ze zich wel zonder ons.
BeantwoordenVerwijderenZo moet het ook, geen verplichtingen.
Verwijderen