Wachtkamer

Vanmorgen moest ik bloed laten prikken dus op tijd mijn bed uit en naar de overkant van de straat waar de kliniek is. Wat wonen we toch ideaal wat dokters en winkels betreft.

Tegen 8 uur kwam ik binnen en er zaten al 10 wachtenden voor me. Gelukkig zag ik dat er 2 prikdames waren en dan schiet het lekker op.

Een wachtkamer vind ik altijd iets aparts hebben. Er zitten mensen van allerlei rangen en stangen. De meesten zijn toch ouderen vandaag. 

Het valt me op dat de ouderen maar wat voor zich uit zitten kijken en de paar jongeren die er zijn zitten op hun telefoon te kijken. Een praatje maken is er niet bij met al die doorzichtige schotten tussen de stoelen in.

Er gebeurt weinig spannends totdat er een mijnheer binnen komt en zich met nogal een luide stem meldt bij de dame van de receptie. Hij geeft zijn formulier af en de dame van de receptie vraagt of hij ook een plasje bij zich heeft. Ja dat heeft hij. Als ze hem vraagt of hij ook zijn paspoort bij zich heeft moet hij ontkennend antwoorden.

De dame zegt hem dat ze tot half 1 open zijn maar dat vindt de man geen optie. Hij begint een verhaal dat hij nogal gehaast vertrokken is vanmorgen en alles thuis heeft laten liggen. De receptioniste zegt hem dat ze toch een legitimatie nodig heeft. Een paspoort of rijbewijs maar dat heeft hij niet bij zich. "Ook niets op uw telefoon?" Nee die heeft hij ook niet bij zich. Op de vraag waarom ze het paspoort nodig hebben zegt de receptioniste dat ze zijn bsn nummer moet hebben. 

De man begint een viertal cijfers op te noemen maar verder komt hij niet. De receptioniste bekijkt de man bedenkelijk aan en zegt dan, "dat kunt u niet verzonnen hebben. Gaat u maar zitten." Hij heeft geluk gehad 😁

Dan komt er een echtpaar binnen en weer worden de volgende vragen gesteld; heeft u uw paspoort bij u? Ja. Heeft u ook een plasje bij u? Uhhhh, nee.

Ze krijgen alle twee een potje mee en er wordt hun gewezen waar het toilet is. De vrouw is er zo mee klaar maar de man heeft er nogal moeite mee om iets in dat potje te krijgen. Zijn vrouw vraagt of het lukt. Ik hoor een zacht gemummel.

En dan ben ik aan de beurt.

Jammer, het werd net leuk. Ben toch benieuwd of het die man nog gelukt is 💪

Een dag uit het leven van een pensionada

Vanmorgen eerst ontbeten. Lekker op ons gemak want dat kan als je bent gepensioneerd. Lief had een roer eitje voor ons gemaakt. Kopje thee erbij en meestal kijken we dan met scheef oog naar  Goede morgen Nederland totdat het sporten begint met Olga Commandeur.

Na de thee is het meestal tijd voor een kopje koffie maar vandaag had ik er geen tijd voor.

Ik moest een paar boodschapjes doen want we hadden geen broodbeleg meer en vanavond komt de Picnic pas rond zeven uur met de boodschappen voor de komende week. Het winkelcentrum ligt op 5 minuten loopafstand dus geen probleem. Ik wilde ook nog even langs de Action om zo'n handige bak te halen die prima in mijn keukenlade past in de camper. Toevallig zag ik ook nog leuke bollen breigaren die ik niet kon laten liggen om er een omslagdoek van te breien.

Na het bezoek aan het winkelcentrum liep ik meteen door naar mams met ............... iets lekkers voor bij de koffie. Mams is erg verkouden geweest en heeft nog weinig eetlust maar de kersen vlaai die ik bij me had smaakte haar voortreffelijk samen met een kopje koffie. We hebben even heerlijk zitten babbelen totdat mijn plicht me weer riep en ik weer huiswaarts moest.

Thuis gekomen zat Lief diep gebogen over de nieuwe Ring bel die vandaag bezorgt was. Ik ben er wel achter dat je die maar niet zo even installeert, fffffffff wat een karwei.

Het wachtwoord moest wel een keer 6 weer opnieuw ingevuld worden. Het is natuurlijk een super veilig systeem dus na een paar vragen kwam de vraag weer "vul uw wachtwoord in" en daarna kwam een paar keer de melding "vul uw code in van uw telefoon"  

Lief heeft dan een engelen geduld. Als het aan mij had gelegen had ik die bel al lang weer terug gestuurd maar uiteindelijk lukte het.

We kunnen nu alle twee op onze telefoon zien als er iemand bij de deur staat maar ................ eerst moet hij uren opladen.

Terwijl onze bel aan het opladen was werden we tegen twee uur verwacht bij onze buurtjes beneden op het grasveld bij de jeu de boules baan om een potje te spelen. Deze keer gingen de dames tegen de heren spelen en jippie de dames wonnen met 3-2.

Om van de schrik te bekomen gaan we na onze inspanning altijd een wijntje drinken. Om de beurt neemt er iemand wijn mee.

Onderhand was het vijf uur geweest. Tijd om te gaan koken.

Zelf had ik pizza gehaald en die hoefde alleen nog maar de oven in. 

Veel tijd om te koken had ik niet want de Picnic zou tussen half zeven en zeven uur voor de deur staan.

Nu stuurt Picnic altijd een berichtje als ze er aan komen en hadden we het autootje zien stoppen beneden bij de voordeur. Maar de bel ging niet. Wat gek. De jongeman stond ook niet meer op straat want dat kon ik zien van bovenaf.

Nu was onze Picnic bezorger waarschijnlijk met iemand mee door de hoofddeur gelopen en boven gekomen had de beste jongeman op de Ring bel gedrukt waar nog geen accu in zat.

Goed dat we gingen kijken en hem zagen staan.

Boodschappen weer opgeruimd en nu doen we niets meer alleen nog een kopje koffie drinken.

Maar goed dat we gepensioneerd zijn want om te werken zouden we geen tijd meer hebben. 😂😂

Weer op ons plekje

Vandaag zijn we weer beland op onze thuis basis, Maastricht. We kunnen weer terug kijken op 2 gezellige en mooie weken.

We worden steeds geroutineerder  als we onze camper leeg ruimen. De boel in bakken en tassen stoppen. Overhevelen naar de auto en thuis de auto weer leegmaken.

Eerder gebeurde het geregeld dat eenmaal thuisgekomen we in ene keer iets miste. Een oplaadsnoer van het een of ander of het viel ons in dat er nog een half brood in de camper moest liggen. We zijn al terug moeten gaan om een fototoestel of onze paspoorten op te halen. Gelukkig gebeurd dat steeds minder. 

Eindelijk na 5 jaar zit het in ons systeem.

De berg post valt reuze mee. Daar hebben we in de loop der jaren wel voor gezorgd. Het meeste krijgen we digitaal gestuurd en mocht er post in de brievenbus vallen dan kunnen we ook dat zien via onze app. Zou het iets onbekends zijn voor ons dan kunnen we altijd vragen aan degene die een sleutel heeft van ons appartement om even te kijken.

Tegenwoordig is het meeste van je huis op afstand te regelen en te zien. Dat was vroeger wel anders. Nu hebben de mensen camera's en alarmsystemen. Je kunt alle kanten op.

Wij hebben in ieder geval weer een compleet huis terug gevonden en nu maar eens een wasje draaien.

Het fietsverhaal.

Vanmorgen kregen we bezoek van onze fietsen leverancier en daar waren we super blij mee. 

In de camper nemen we altijd onze elektrische vouwfietsen mee van Lacros. Ideale fietsen en heel gewild onder camperaars. Goede kwaliteit, hanteerbaar en een geweldige service. Werkelijks niets op aan te merken tot gisteren.

Op deze fietsen zit een accuslot voor in het frame en nu schijnt bij deze fietsen een veel voorkomend probleem met die sloten te zijn.

Bij mijn fiets is het slot er een keertje uit gevallenen. De fiets werd keurig opgehaald thuis en gerepareerd weer afgeleverd. Nu was het slot van Lief de boosdoener. Afgelopen week meteen gebeld en gezegd dat we eventueel zaterdag in de buurt van Schijndel konden zijn. Hoeven zij  volgende week niet helemaal naar Maastricht te komen om de fiets op te halen.

Dat was prima volgens degene aan de telefoon. Als we zaterdag zouden komen en er was een monteur aanwezig dan kon hij het slot meteen maken.

Onderweg dachten we, als we nu eens vrijdag langs gaan dan zal er zeker een monteur zijn dus gisteren stonden wij met onze fietsen (mijn slot zat ook weer losjes) bij hun in de zaak in Schijndel.

Een jongeman kwam ons helpen nou ja helpen ..........

Er was niets mogelijk. Er was geen slot voorradig en het kon wel 2 weken duren eer ze een nieuw slot zouden hebben. 

"Maar wij gaan over 2 weken naar Zweden. Zo lang kunnen wij niet wachten." Nou dat was dan voor onze eigen verantwoordelijkheid. Punt uit.

We waren zo teleurgesteld. Moeten we dan met kapotte sloten naar Zweden? Lief werd er boos van en liet dat ook duidelijk merken. Maar wat we ook zeiden er was niets mogelijk. Uiteindelijk zou de jongeman als hij een nieuw slot had het wel opsturen zodat Lief het er maar zelf in moest zetten. 😕

We hebben hem bedankt voor zijn ideeën en zijn met de fietsen vertrokken. We hebben ze weer ingeladen in de camper en zijn weer vertrokken. Boos en teleurgesteld.

's Avonds gaf ik dan ook een slechte review op hun website. Ik was dit dit niet gewend van hun. Wat was er met hun gebeurd dat ze zo klant onvriendelijk waren geworden?

Vanmorgen ging de telefoon.

Lacros.

Waarschijnlijk zijn we een onervaren verkoper tegen het lijf gelopen gisteren. Onze fietsen worden gerepareerd. Er komen nieuwe sloten. Er zou meteen auto naar de camperplaats komen met 2 leenfietsen zodat we toch konden fietsen vandaag met schoonbroer en schoonzus.

Alles valt onder de garantie en als de fietsen klaar zijn worden ze weer in Maastricht afgeleverd.

Wat een service!! Toppie!!!!!!!

Zo kennen we Lacros weer en we hebben heerlijke fietsmiddag gehad ❤

De gezelligheid kan niet op.

Vanmorgen na de vele bedankjes voor de gezellige middag en avond zijn we weer vertrokken richting Limburg. Nog niet helemaal naar het zuiden maar naar het midden. Naar Kessel Eik aan de Maas.

Het is een kerkdorpje maar die zijn wel meer te vinden in het katholieke Limburg. Het dorp bestaat uit 800 inwoners en het behoort tot de gemeente Peel en Maas.

Vanmiddag toen we ons plekje hadden gevonden kregen we bezoek van schoonbroer en schoonzus. We zitten 4 km van elkaar vandaan. Jammer genoeg was er bij hun op de camperplaats geen plaats meer. Alles was bezet. Nu is de afstand van 4 km peanuts voor ons met onze elektrische fietsen 😆

Schoonzus nam gebak mee ( bye, bye dieet) en al snel werd de koffie vervangen voor een wijntje voor de dames en een 0% biertje voor de broertjes en voor we het wisten was het alweer half 6.

Morgen gaan we samen een stukje fietsen in de omgeving en maken we er weer een gezellige dag van. We gaan gewoon nog even door met de gezelligheid.