Geduld, geduld .....

Oei we zijn in een regenzone beland 😕 en voorlopig blijft dat zo. We hebben besloten om kleine stapjes te maken richting noorden maar wel piepkleine stapjes.

Vandaag hebben we 42 km gereden en zijn in de Ardèche beland. Een mooi gebied waar  

's zomers heel veel Nederlanders zijn te vinden.

Onderweg moesten we nog even stoppen want we waren door ons fruit heen. De stop werd bij de Lidl gemaakt die we toevallig tegen kwamen. De winkels van de Lidl in Frankrijk zijn allemaal even netjes en allemaal XXL . 

Vooral de broodafdeling ziet er altijd weer prachtig uit. Vandaag heb ik weerstand kunnen bieden aan de heerlijke koffiebroodjes waar wij bijna niet langs kunnen zonder dat er iets van in de winkelwagen beland. Misschien kwam het doordat ik geen winkelwagen bij me had deze keer maar een mandje 😜.

Ik ben regelrecht naar de fruitafdeling gelopen en daar zag ik ter compensatie die heerlijke Cavaillon meloenen. Die neem ik mee. Goed voor de lunch met parmaham, mmmmmm. Nog een paar bananen en appeltjes en voor Lief nog een zakje snoepjes voor onderweg.

Lief wil altijd graag wat te knabbelen hebben en dan bedoel ik snoepjes of kippenpootjes of ballen gehakt. Die pootjes en gehaktballen heb ik niet en ga ik ook niet voor korte rij-momenten klaar staan maken 😆. De snoepjes werden goedgekeurd, hiep hoi 😋

Van de 5 kassa's waren er 2 open en er stonden lange rijen voor en iedereen had een volle kar. Dat zou weer een boel geduld van me vragen en dat is niet altijd mijn sterkste kant maar er zit niets anders op. Het verstand op nul en wachten maar. Terwijl ik daar stond zag ik door de ramen dat Lief buiten een plekje had gevonden voor de camper want ik was er zo maar pardoes uit gesprongen omdat we wel de Lidl zagen maar niet de ingang. 

De madam voor mij in de rij was al op leeftijd en moest steeds hoesten en proesten. Ik bleef maar mooi op 1 m afstand zoals het in de winkel staat aangegeven. Ze had haar boodschappen op de lopende band liggen en toen de mijnheer van de kassa klaar was begon ze pas de spullen in haar tas te stoppen. Een voor een. Ffffff dat duurt nog wel even weet ik uit ervaring en ja hoor. Toen alles in haar tassen zat ging ze haar portemonnee zoeken. Dan denk je dat je alles gehad hebt maar dan komt het. Ze had een boel kleingeld (ze leek mij wel gisteren bij de bakker  😅😅) en ging de muntjes bij elkaar zoeken die ze moest afrekenen voor 2 volle tassen boodschappen. 

Toen ik dat zo zag dacht ik zo bij mezelf, misschien heeft ze wel net haar Aow'tje gekregen en kan ze eindelijk weer eens boodschapjes halen en moet ze alles heel goed uittellen om de maand weer rond te komen ........

Zou de bakker dat gisteren ook van mij gedacht hebben??

Met de prullenbak in huis vallen .....

Vanmorgen, ben ik zoals ik aan Frits beloofd had naar de bakker geweest. 

Twee klanten mochten binnen met mondkapje en de rest moest buiten blijven. Ik was klant nummer 3 en moest buiten wachten. Het zag er een beetje donker uit binnen. Ik zag 2 toonbanken waarvan er eentje helemaal leeg was en ook het licht was er uit. Aan de rechterkant zag ik de madame staan achter een toonbank met 1 lampje erboven en wel 6 manden vol baguetten of is het baguette's? Geen idee eigenlijk. Ik denk het laatste baguette's. Er lag nog 1 croissant en 2 pain au chocolat. En ik wilde nu net eens 2 croissants hebben. Het was pas kwart over 8 dus ik ging er van uit dat ze nog wel in de ruimte achter haar zou liggen. 

Toen ik aan de beurt was vroeg ik dus voor 2 croissants. Nee, dat had ze niet zei ze. Nog maar eentje en die 2 andere broodjes dan nog.

Nou, dan doe die maar, zei ik . De croissant en de 2 broodjes au chocolat en de baguette. Nu wilde ik ook alles hebben. Arme mensen die na mij waren. Ach en misschien had ik wel een boel gekibbel uit de weg geruimd voor de madam.

Ik had veel kleingeld meegenomen zodat ik dat eens kwijt zou worden en meestal zijn de winkeliers er wel blij mee. Ik moet zeggen dat het me niet meeviel in het half donker en met een half beslagen bril om het verschil te zien tussen de 10 en de 20 centen. Madame keek ook nogal argwanend of ik wel genoeg geld bij me had terwijl mijn hand helemaal vol lag met dat kleine spul.

Uiteindelijk is het me gelukt en kon de madam al het kleingeld zo de kassa in laten glijden.

Weer bij de camper aangekomen wilde ik even leuk zijn ........... 😁

Ik klopte hard op de deur en liep met mijn nog half beslagen bril en mondkapje zingend de camper in; Hallo Fritsie wordt wakker, want hier is de bakker .........

En terwijl ik dat zingend verkondigde stootte ik met de hak van mijn schoen de prullenbak van de camperdeur die met een plof buiten op zijn kant viel en alle prullen over het plein verspreidde. Ffffff dat had ik weer.

Ik viel dus letterlijk met de prullenbak in huis.

Snel mijn brood op tafel gelegd en de prullen maar bij elkaar geraapt en de prullenbak weer vast gemaakt.

Brandstof, waar moet dat heen.

Gisterenavond besloten we om toch maar te verhuizen en niet te wachten op de marktkraampjes die de komende nacht vanaf 5 uur opgezet zouden worden. Het leek ons eigenlijk toch maar niks toen we de ene camper na de ander zagen verdwijnen en wij uiteindelijk nog helemaal alleen op de parkeerplaats stonden.

We hoefden eigenlijk maar 900 meter verder te rijden om op de CP te komen, ontdekte Lief. De gemeente heeft een slagboom geplaatst op een plek voor een camping die gesloten is. Voor €11 mag je er slapen en water tanken. Dat kwam goed uit want we wilden nog douchen en dan hadden we weer water nodig om te tanken.

De campers stonden er allemaal dicht naast elkaar maar ach voor 1 nachtje. Onze schotel had in ieder geval ontvangst, we hadden water en stroom en geen last van marktkraampjes 😄.

Vanmorgen zijn we na al onze bezigheden weer fris en monter vertrokken. Als we het weer bericht volgen via onze weer-app dan moeten we eigenlijk noordelijker zijn en daar is Lief het volmondig mee eens vooral met de tegenwoordige brandstofprijzen. Het brengt ons toch weer 100 km dichter bij huis. We betalen nu een stuk meer voor een tank diesel dan toen we vertrokken.  Als onze wijzer van de tank bij de helft komt gaan we op zoek naar een pomp en houden de prijzen in de gaten want die verschillen nogal. Eerder waren de prijzen ongeveer gelijk bij de pompen van de supermarkten maar dat is nu verleden tijd. Iedere dag zien we de prijzen ook weer stijgen.

We zien prijzen van €2,33 en ook van €2,18. Het is dus op letten.

Kom je bij de pomp langs de weg dan betaal je al zeker rond de €2,30 en meer. Op de tolwegen komen wij nooit. Daar zullen de prijzen wel helemaal hoog zijn.

Wij zijn weer een stukje meer naar het betere weer gereden en iets dichter bij huis. We staan weer in een allerliefst plaatsje, Saint-Restitut.

De plaats bevindt zich in het departement de Drôme.

De geschiedenis van dit hooggelegen dorp staat in het teken van de steenhouwers. Het dankt zijn naam aan de blinde bisschop van de Tricastins die weer ziende werd. We genieten er van om dit fascinerende dorp te bewonderen. De straatjes bestaan uit kasseien dus opletten met lopen.

 

Een foto van de Provencaalse romaanse kerk. Deze stamt uit de 12de eeuw. Jammer dat hij gesloten was anders hadden we er zeker een kijkje gaan nemen.

Nog een paar plaatjes uit het dorp.

Weer een pareltje.

Vandaag hebben we weer een mooie zonnige dag. We zijn weer vertrokken van ons plekje en zijn ongeveer 200 km naar het oosten gereden.

Het weer zou daar beter zijn al beloofd het de komende dagen niet veel goeds maar daarna gaat het hemels worden. Vandaag hebben we in ieder geval zon gehad, heerlijk.

Onze accu doet het ook nog goed en Lief zijn hartje ook dus we hebben niets te klagen.

We staan nu midden in een oud dorpje, Greóux-les-Bains en volgens mij staan we op het marktplein. Er staan hier overal borden dat iedere donderdag van 5 tot 14 uur hier iets gebeuren gaat. Wat! Dat staat er niet bij. Komende nacht zullen we het vast wel gaan horen als de marktkramen (denk ik)  opgebouwd gaan worden.

Wij staan op een stukje dat speciaal voor campers gereserveerd is en wie weet krijgen wij wel een heerlijke kraam voor onze deur te staan met verse broodjes of misschien wel gegrilde kippetjes en die ruiken altijd zo heerlijk. 

Wij maakten eerst een wandeling door het mooie plaatsje. Het wordt weer een boel klimwerk want natuurlijk lopen we weer helemaal naar boven naar de ruïne van het oude kasteel uit 1690.

De kerk uit het plaatsje.

De typische Franse potten buiten.

De huizen worden hier bovenop de rotsen gebouwd.

 

De lente is zichtbaar in verwaarloosde plantenbakken.

Is het geen plaatje deze kleine aquarel in de etalage van de plaatselijke VVV.

En dan zijn we boven aangekomen bij het oude kasteel of liever gezegd wat er nog van over is en kijken over het plaatsje uit.

Pech

De dag begon vandaag grijs. Tja dat kan natuurlijk ook gebeuren. Het was koud en dus meteen de kachel aan en al snel werd het behaaglijk warm.

Lief maakte het ontbijt zoals altijd (ja ik ben een bofkont hoor) en we deden wat we zoal meestal doen totdat Lief even wilde kijken op zijn telefoon-app hoe onze accu ervoor stond. 

"Kun jij eens even kijken bij jou op de app," vroeg hij me want bij mij doet het niet. "Wat vreemd," zei ik  "want ik heb net nog gekeken en hij stond op 80% maar ik kijk nog wel. Maar ook bij mij werkte de app niet meer.

Oei en nu?????? Zonder huishoudaccu leven dat kan bijna niet en we hebben in juni 2020 deze dure lithiumaccu pas laten plaatsen dus stuk kan hij niet zijn.

"Misschien ergens een los contact of een zekeringetje," en Lief begon onmiddellijk in actie te komen.

Nu zit die accu onder mijn stoel in de cabine en ben je dus maar niet 1, 2, 3 er bij. Eerst moet de stoel eraf of in ieder geval een stuk van zijn plaats ffffffffff.

Wat een ellende. Gereedschap moest bij elkaar gezocht worden. De juiste inbussleutel lag natuurlijk weer ergens verstopt. Na een stel zwarte woorden, getier en gemopper was de hele boel los en konden de draden gecontroleerd worden.

Niks mis mee constateerde Lief.

En nu?????? Bellen met Camperprofi in Veendam. Die hebben hem geplaatst. 

De voicemail. 😠😟 "U kunt een mailtje sturen naar ........" 

Dus een mailtje gestuurd en Lief verder met slopen en weer opbouwen. De accu deed het nog niet.

Ik op zoek naar de chef van de camperplaats en in mijn beste Frans gevraagd of we vandaag aan de stroom konden. Hij woont in het huis naast de CP. 

Het hek van het huis was dicht en er stond met grote letters; Attention chien!

Nou daar ga ik mijn leven niet aan wagen maar terwijl ik zo stond te denken wat nu weer gedaan kwam de beste man al naar buiten en ja hoor voor €3 mochten wij vandaag aan de stroom.

Ondertussen belde Daan van Camperprofi maar wat hij ook voor opties had voor ons, niets hielp. Onze accuu kan niet stuk zijn zei Daan want dan kon er ook geen lamp branden en zouden de kranen het niet doen. Gebruik hem maar gewoon kregen we als goede raad mee en mocht hij helemaal leeg raken dan even de motor starten zodat hij weer kan laden. In ieder geval staan we nu aan de stroompaal en onze kachel mag weer snorren want met dat grijze weer hebben we die wel even nodig.

"Weet je wat, we lopen even naar de Netto om een paar boodschapjes te doen. Als we dan morgen weer gaan verkassen dan hoeven we daar niet meer naar om te kijken." stelde ik voor.

Dus boodschappen gehaald en nog voor ieder een millefeuille meegenomen want dat hebben we wel verdiend.

En terwijl we zo zitten te snoepen en onze laptops te voorschijn halen kijkt Frits nog eens op de app van de accu. HIJ DOET HET WEER!!!!!!!!! Hij heeft weer contact met onze bluetooth.

Is dan alles voor niets geweest? Nee want we hebben nu wel al meteen afspraak gemaakt voor 26 april om een Maxfann te laten plaatsen. Eigenlijk was de maand april al helemaal vol geboekt maar wij mogen komen omdat we pech hebben met de verbinding van de accu. Het is toch wel fijn dat je weet hoeveel je stroom je nog kunt gebruiken. Je moet bij veel accu's oppassen dat je ze niet helemaal leeg maakt al die lithium daar wel tegen.

We hebben ons vandaag weer eens niet verveeld. Morgen gaan we weer een stukje opschuiven, op zoek naar zon 😊