Gezelligheid kent geen grenzen.

Wat een gezellige dag hebben we gehad vandaag.

Het begon met ons bezoek in Steenwijk. Vloggers bezoeken vloggers.

Fred en Klaasje zijn ook vloggers en reizen met hun Franse buldog Diva in hun camper rond zoveel als mogelijk is tussen hun werkzame leven door. We zouden bij hun op de koffie gaan als we in de buurt zouden zijn en vandaag was het dan zover. 

Het leek wel of we ons al jaren kenden. 

Vanuit Steenwijk zijn we naar Colmschate gereden waar we onze kleinzoons gingen opzoeken met hun papa en mama, de kippen en konijntjes en wat was het weer gezellig.

Morgen gaan we weer wat zuidelijker. We gaan dan naar een camperplaats in Kessel waar we een broer van Lief en schoonzus zullen treffen wat vast en zeker ook weer reuze gezellig gaat worden. Maandag gaan we dan weer richting huis.

Wie wil er nu niet met pensioen????

Koningsdag

Vanmorgen eerst tv gekeken want onze koning en koningin zijn vandaag op bezoek in Maastricht, mijn geboortestad en woonplaats. Dat wil ik natuurlijk graag zien.

En wat heb ik genoten en wat was ik trots op de prachtige ontvangst die het koningspaar en hun familie aangeboden werd door "mijn" stad. Dan ben ik heus wel chauvinistisch aangelegd als het om mijn Maastricht gaat al is niet alles goud wat blinkt. De minder goede kanten zie ik heus ook wel maar vandaag was ik beren trots. Onze burgemeester, Annemarie Penn-te Strake en onze commissaris van de koningin, Emilie Roemer deden het fantastisch.

Zoals ik het vandaag allemaal op tv kon zien viel het me op dat Maastricht een echte muziekstad is en dat had ik me eerder niet zo gerealiseerd. Maastricht is bourgondisch en dat valt me ook wel op als ik door Nederland reis. 

Andre Rieu, Beppie Kraft, de Maastrichter Staar en niet te vergeten de kleinere koren die verspreid stonden langs de route die gelopen werd, leverden fantastisch werk net als de Limburgse band Rowwen Hèze.

Bovenstaande foto's zijn gemaakt door fotograaf Jean-Pierre Geusens woonachtig in Maastricht.

Ik geniet nog even na vanuit een feestelijk Kollum met foto's heb ik zelf gemaakt.

En ter afsluiting een heerlijke bak kibbeling, mmmmmm

In de wachtruimte.

Het gebeurde vanmorgen zomaar dat ik in ene keer was beland in het camper leven van de mannen. 

Onze Maxxfan werd geplaatst vandaar dat ik plaatsnam in de wachtruimte. Er liggen daar altijd heerlijke tijdschriften om de tijd door te komen. Mijn eigen leesboek en puzzel boekje had ik ook bij me al zijn ze mijn tas niet uit gekomen. Ik had er geen tijd voor in de wachtruimte.

Ik zat net in een tijdschrift te kijken waar een artikel in stond over Odense in Denemarken, de stad waar het geboortehuis staat van Hans Christian Andersen. Wij zijn er geweest in 2019 en ik zag veel bekende foto's van plekken waar wij ook gelopen hebben.

Ik kreeg al snel gezelschap van een man die net als ikzelf zijn wachttijd moest gaan uitzitten. Hij had zijn laptop bij zich en wilde nog even werken, zei hij. Ik vond het prima want dat gaf mij gelegenheid om verder te lezen. Lief was in geen velden of wegen te bekennen. Die zat natuurlijk in de camper toe te kijken hoe alles in zijn werk ging. Lief vindt dat reuze interessant en wil altijd graag weten hoe alles in elkaar zit.

Ondertussen melde zich man nr 2 in de wachtruimte. Het was meteen over met de rust maar ik vond het niet erg want hij kon heerlijk vertellen. Hij was net 2 weken thuis van een rondreis door de Balkan. Hij vertelde over Slovenië, Bosnië, Kroatië, Albanië, Griekenland, Italië, Spanje. Hij was 9 maanden van huis geweest. Hij had genoten en ging deze route zeker nog een keertje maken. Komend jaar zou het er niet van komen want zijn dochter wilde in november met haar vader naar Thailand.

Hij was 76 jaar en al 16 jaar met pensioen. Zijn vrouw reisde altijd met hem mee totdat ze in ene keer ziek werd en binnen een half jaar was overleden. Zijn "grote" camper had hij ingeruild en reisde nu met een grote buscamper en zijn hond.

De man met de laptop zat ook geïnteresseerd te luisteren. Van werken kwam niets meer. Hij moest nog werken tot eind dit jaar vertelde hij maar zo lang van huis dat kon bij hun niet want ze moesten oppassen op kleinkinderen. Toen braken de verhalen los wat vaak gebeurd als de kinderen en kleinkinderen ter sprake komen.

Man nr 3 melde zich ook tussen de gesprekken door in de wachtruimte. Hij was pas terug uit Curacao waar zijn zus woonde. Ze werkte in het ziekenhuis in Willemstad. Twee weken geleden werd ze 50 jaar en dat moest gevierd worden. Ze waren ze erheen gevlogen om te feesten. En zo kwamen de gesprekken op gang over Willemstad en zijn Pontjesbrug en niet te vergeten de Handelskade aan de Annabaai met de grote cruiseboten. We kwamen niet uitgepraat. Wij zijn er 3 keer geweest en ik wil er best nog eens een keertje terug.

Voor ik het wist stond Lief voor mijn neus met de mededeling dat de Maxxfan in de camper zat. 

We wensten elkaar allemaal nog vele mooie reizen toe en ieder ging weer zijn weg.

Dat wachten was best leuk geweest

Stadskanaal

Vanmorgen kletterde de regen op ons dak en het was niet echt uitnodigend om naar buiten te gaan om een fietstochtje te gaan maken. Het weerbericht beloofde niet veel goeds maar rond 11 uur hield het plotseling op met regenen.

Tijd voor ons 😀

Fietsen te voorschijn gehaald en op weg naar Stadskanaal.

Het was maar 6,8 km fietsen dus mocht het weer gaan regenen dan waren we niet zo vreselijk ver huis al was het wel ver genoeg om kletsnat te worden 😕

"Koud hoor, het lijkt wel winter," zei Lief en hij had gelijk. Ik had mijn jas tot bovenaan toe dicht geritst en nog net mijn muts niet op gezet.

Het tochtje was wel mooi. Langs het kanaal met de boten en schepen erin. Zoiets zie je niet bij ons in Limburg. Water trekt mij trouwens altijd wel.

Aan de rechterkant is de winkelstraat, in het midden liggen de schepen en aan de linkerkant staan weer huizen. Dat vind ik altijd zo mooi dat dat kan.

We hebben heerlijk gewandeld en tussendoor koffie gedronken met een broodje. 

Nog een paar boodschapjes gedaan en daarna weer terug naar onze camperplaats. 

Morgen moeten we op tijd in Veendam zijn want dan wordt er aan onze camper gewerkt. We gaan er een Maxxfan laten opzetten en wie weet wat er nog meer volgt want als we daar zijn zien we zoveel mogelijkheden wat we allemaal graag zouden willen ............... Hebben we weer wat om naar uit te kijken een volgende keer 😊

Het Groningse land.

Vandaag hebben Lief en ik een wandeling gemaakt door het Groningse land. We zijn vandaag aangekomen in Nieuwe Pekela.

Vanmiddag gingen we een wandeling maken in de omgeving. Wat is het hier heerlijk rustig en wat een prachtig uitzicht hebben we hier.

Daar staan we dan met nog 2 campers. De deugd staat in het midden 😅

We hebben besloten om hier een paar dagen te blijven.

Vanmiddag gingen we een wandelingetje maken hier in de omgeving en kwamen langs een kerkhof en trouwe lezers weten dat ik daar altijd even moet gaan kijken.

Deze lange smalle grafstenen heb ik nog nooit gezien. Is dit iets typisch Gronings?

Het waren wel oudere graven van uit de veertiger jaren en ouder viel me op. 

Ik vond het heel apart net als deze grafsteen.

Er waren er maar een paar die bekleed waren met dit soort tegeltjes die vooral gebruikt werden in de zestiger jaren.

Als ik langs de graven loop en ik zie de leeftijden van degene die daar ligt dan gaat mijn fantasie altijd met me op de loop. Wat een verdriet moet er geweest zijn toen deze persoon overleed. Wat was dit voor een persoon? Wat deed hij in zijn leven? 

Graven van mensen die overleden tussen 1914 en 1918 en ook tussen 1940 en 1945 vind ik ook zo speciaal. Soms zie ik dat het jonge mannen waren of liever gezegd nog jonge knullen van een jaar of 19. Eigenlijk nog kinderen toch.

Dit gebeurt nu weer in de Oekraïne en in Rusland. Vreselijk toch. Een iemand besluit om oorlog te gaan voeren en al die jonge mensen moeten maar gaan vechten. Ze houden trauma's over of verliezen ledematen en in het ergste geval kunnen ze het nooit meer na vertellen. 

Oorlog, het zo nutteloos. Het draait alleen maar om macht. Vreselijk!!!!!!

En zo gaan mijn gedachten dan met me op de loop terwijl ik wandel door het prachtige Groningse land.