Vogels

Op het moment dat ik deze blog schrijf hoor ik alleen de waterval en de vogels die hier naar hartenlust tjilpen.

Het valt ons steeds vaker op als we onderweg zijn dat we bijna geen vogels meer horen. Niet in Spanje of Frankrijk en ook niet in Nederland. Nu zullen er wel plekken zijn waar de vogels wel nog vrij spel hebben maar op "normale" plekken waar je ze iedere dag hoorde niet meer met als uitzondering de Veluwe.

Komt dat door de weinige heggetjes of bomen? Te veel troep in de lucht of overbevolking? 

Dat laatste denk ik wel eens. Nederland zit zo vol met mensen.

Als we in Zweden rond rijden zien we bergen gekapt hout opgestapeld liggen voor de kachel. In Nederland mogen geen houtkachels meer.

Teveel stikstof!!

Vroeger hoorde je niemand over te veel stikstof in de lucht. Er mag zelfs bijna geen koe meer buiten lopen. Teveel stikstof!

In Zweden kan de houtkachel wel net als de vuurplaatsen in de natuur want daar hebben ze genoeg bomen die de lucht weer zuiveren. 

In Nederland is te weinig plaats voor bossen, denk ik. In Maastricht had je het Enci bos. Daar gingen we picknicken met mijn ouders. Met de fiets gingen we er heen want een auto hadden we niet. Maar ik kan je wel vertellen dat het groot feest was voor me. 

Mijn moeder zat met mijn 9 jaar jongere broer op een bankje en mijn vader ging met mij klimmen. Berg op en weer af tussen de bomen door. Spannend hoor!! Tussendoor een boterham eten bij mijn moeder op het bankje. Wat een feest was dat.

Later gingen we er met de sportclub hardlopen en nog later ging je er met je vriendje wandelen.

Datzelfde Enci bos zag ik steeds kleiner worden. Nu is het zo klein dat er nog maar één weg is die je op en neer kan lopen.

Zou er nog plaats zijn voor vogels?

De Kanelbulle

Het viel mij op de laatste dagen in Zweden dat ik wel eens een oud, versleten kinderfietsje langs de weg zie staan. "Zeker vergeten naar binnen te halen, " dacht ik dan maar dat was helemaal fout gedacht van mij.

Lief had het ergens gelezen dat mensen die kleine kinderen hebben een oud fietsje langs de weg zetten om te automobilisten er attent op te maken dat er spelende kinderen zijn.

Dat vind ik nu echt een super idee en zo zag ik vandaag ook een verkeersbord (het zal wel geen echt zijn geweest maar dit is zeker al het derde dat ik zie) met katten erop en een tekst die iets met katten heeft te maken. Ik denk dat in een huis bij zo'n bord iemand woont die katten heeft.

Daar is over nagedacht, toch want zo let je toch ongemerkt extra op.

Vandaag ook weer iets typisch Zweeds gegeten en er direct een foto van gemaakt want bij deze Kanelbulle moet dat want hij is zo belangrijk dat men zegt dat je niet Zweden bent geweest als deze niet geproefd hebt. Ik moet zeggen dat het geen straf is om hem te proeven. Hij is zalig!!!!!!

De Kanelbulle is zelfs zo populair dat er op 4 oktober een speciale feestdag voor ingeluid is in Zweden. De Kanelbullens dag.

Nou ............ dat mogen bij ons ook wel doen want de kaneelbroodjes zijn ongelooflijk lekker. Ze zijn gemaakt van fijn wit brood waarin je roomboter en zoete kaneelstroop proeft.

Het Landhuis en meer .......

Vandaag begon de dag met regen en verandert in een dag die droog is en ook nog een zonnetje laat zien. Ik word er helemaal blij van. 😀

Al had ik gedacht om mijn leesboek weer te kunnen oppakken want mijn verhaal wordt steeds mooier. Naarmate ik verder in mijn verhaal kom gaan de personen een eigen leven leiden in mijn hoofd. Ik moet vaak opletten dat ik de werkelijkheid niet ga verwarren met de onwerkelijkheid van mijn leesboek.

Het boek dat ik nu aan het lezen ben is geschreven door Anne Jacobs en heet "het landhuis" Anne Jacobs heeft ook de boeken geschreven over " het weesmeisje" die ik ook erg mooi vond. 

"Het landhuis" speelt zich af in de voormalige DDR, in Rostock en omgeving en daar ben ik pas nog geweest.

Het is daar een prachtige omgeving. Trouwens de hele kust van de Oostzee is geweldig. We hebben die kust al twee keer helemaal afgereisd tot aan de Poolse grens en ik moet zeggen dat hij ons hart heeft gestolen. Net als het eiland Rügen. Prachtig!

We hebben daar de flatgebouwen gezien die Adolf Hitler daar heeft laten bouwen langs het zandstrand in 1936. Het moest het grootste kuuroord ter wereld worden. De flatgebouwen te samen zijn 4,5 km lang en zien er troosteloos uit.

De nazi's noemden het project Prora. Ze staan nu leeg en er komen veel bezoekers de gebouwen bekijken.

 

Maare, ik dwaal weer af 😁 

Als ik dan aan het lezen ben dan zie ik zo de beelden voor me waar de verhalen zich afspelen en ben ik helemaal van de wereld. 

Daarom gooi ik, denk ik, de werkelijkheid met de verhalen uit mijn boeken soms door elkaar en als dat niet het geval is dan moet ik misschien eens bij de dokter langs gaan 😄😑

Een regendag

Wat valt er op het moment een boel regen uit de lucht. Vreselijk!! Als het regent dan is er niks aan buiten.

Vandaag staan wij met de camper in the middle of nowhere ergens in midden Zweden. We zijn omringd door bos en water en dan bedoel ik met dat water een meer niet dat water dat met emmers uit de lucht komt vallen. In een droog ogenblik loop ik even naar het strandje en hoor het in de verte rommelen. Ach een onweertje kan er ook nog wel bij als het morgen dan maar weer droog wordt.

Het zijn van die dagen dat je ook meer gaat eten vind ik. Onderweg naar ons plekje nog even langs de winkel en iets lekkers meenemen voor bij de koffie want binnen is het nu extra knus.

De weegschaal staat thuis dus die is even buiten beeld en kan mij morgenvroeg niet op mijn donder geven.

En dan hoor ik het getik op ons dak van de regendruppels. De koffie staat binnen handbereik, mijn heerlijke traktatie staat naast me net als mijn leesboek.

Ook in Zweden heb je zulke dagen.

Afspraak.

Gisteren ontving Lief een mailtje met een bevestiging voor een afspraak in juli met de cardioloog in Maastricht.

Ik was helemaal verbaasd. Hoe is het mogelijk dat ze daar weten dat je nog bestaat!

Het apparaat wat Lief nog moet krijgen om weer metingen te doen hebben we nooit gekregen net als de scan die afgelopen september gemaakt zou worden. 

Er is niets alarmerend aan de hand mijnheer komt u over 1 jaar maar terug zeiden ze ons in september nadat Lief uit zijn slof was geschoten. Ze wilden zeker van ons af zijn. In België in het ziekenhuis reageerden ze wel anders.

Eigenlijk hadden we het spelletje gewoon moeten meespelen. Als dan de metingen weer via de fibricheck app gedaan zouden worden dan zouden ze denken dat Lief zomaar spontaan genezen was 😅

Lief heeft een mailtje terug gestuurd dat we voorlopig niet thuis zijn en dat we wel contact zullen opnemen. Mocht de cardioloog in juli toch nog bellen dan zullen we hem vertellen hoe het allemaal gegaan is in die tijd.