Diesel in Zweden duur?

Vandaag zijn wij begonnen aan onze Wildernis route in Zweden. De route is 500 km lang en we kunnen er zo lang of zo kort over doen als we willen.

Als eerste gingen we maar even bijtanken want je weet nooit wanneer je weer een tankstation tegen komt.

Diesel SEK 26,38 is omgerekend € 2,51 en dat vind ik best duur ondanks dat de regering er per 1 juni 0,12 af zou halen in Zweden. Ik ben die korting nog nergens tegengekomen vanaf 1 juni jl.

Water en lucht was wel gratis maar dat is meestal het geval. Tenminste het water. In Nederland weet ik uit ervaring dat je zelfs lucht moet kopen. Maar tja dat is in Nederland 😃

Maar misschien omdat de diesel zo duur is heeft Lief gedacht, ik ga voor een extra avond maaltijdje zorgen 😀

Ik zat heerlijk te lezen en Lief ging vissen.

En beet!!!!!!!!!!

Ach ............... arm visje. Leg hem maar weer snel terug in het water Lief. Vanavond eten we de zalm wel op die we in de winkel kochten 😂😂😂

Arm of rijk?

Wat een prachtige dag was het weer. 

Op mijn reisblog is het weer allemaal te lezen en op onze fritsellencamperreizen zijn de video's te zien voor de liefhebber. 

Video's en reisverhalen zullen niet synchroon lopen omdat het monteren van de video's erg veel tijd kost en niet te vergeten veel mb's. Maar we doen ons best.

Toen wij plannen maakten om naar Zweden te gaan werd ik daar niet koud of warm van. Noorwegen leek me mooier maar Lief wilde graag naar Zweden. Ik zelf was er nog nooit geweest en dacht; ik laat me verrassen.

Ik kan wel zeggen dat ik verrast ben. Wat is dit een mooi land. Hoe noordelijker we komen hoe verrassender het allemaal wordt. Soms denk ik dat ik in een of andere film ben beland. Zoals vanmorgen in het prachtige kerkje waarvan ik zelf de deur moest open maken met de grote antieke sleutel. De sfeer die zo'n kerkje uitstraalt. De eenvoud en de warmte die je gewoon voelt en die prachtige Scandinavische kleuren.

Zoiets vind ik gewoon een cadeautje op zo'n mooie zonnige dag of dat we in een weiland lopen op weg naar een kerkje uit het jaar 1400.

Er zijn mensen die via youtube reageren met; wat jammer dat jullie niets meemaken.

Dan denk ik, ben jij nu zo rijk of zo arm?

Wij kunnen echt genieten van de mooie dingen die we op een dag tegenkomen. Grote steden hoeven voor ons niet meer zo. Misschien dat we Stockholm nog gaan bekijken op de terugweg maar dat weten nog niet zeker.

Het is de bedoeling dat we morgen aan de wildernisroute gaan beginnen maar ...... we zijn camperaars en er staat nooit echt iets vast onderweg,

We zijn gelukkig.

Wat een dag, wat een dag. Een dag met een dikke gouden rand. 

Ten eerste; we reden op nog geen uurtje toen we dit prachtige dier zagen.

Hij of was een zij? Het dier was heel kalm en keek ons aan. Draaide zich om en liep weer op zijn dooie gemak dieper het bos is. We waren bijna sprakeloos. Wat een ervaring.

Ten tweede; kwamen we een heerlijke lunchplek tegen aan een meer.

Ten derde; kwamen we deze dames en heren tegen.

Ten vierde; hebben we genoten van de prachtige natuur om ons heen.

Ten vijfde; hebben we weer een prachtige plek midden in de natuur om te overnachten.

Ten zesde; hebben we een heerlijke maaltijd gehad vanavond.

Ten zevende; we hebben weer internet!!!

We voelen ons de gelukkigste mensen op de wereld.

Balen

Wat is dat balen zeg als je internetverbinding het niet goed doet. Een antwoord geven op een reactie in blogland en je bent zo 5 minuten verder.

Een nieuwe post maken? Dan tel er maar zo een paar minuten extra bij en wil je ook nog een foto laden dan houd je maar vast.

Wij zijn dat niet gewend maar soms, heel soms dan gebeurd dat.

Ooit ( ik denk zo'n 12 jaar geleden) kwamen wij in Engeland op een mooie camping terecht. In die tijd had ik nog niet zelf internet op de telefoon in het buitenland en hing ik van de wifi af die op de camping geboden werd. We hadden geboekt voor 1 week toen de dame van de receptie ons vertelde dat er geen wifi was. Daar begon ze niet aan. Rust was belangrijker vond ze.

Wij lieten het gelaten over ons heen komen. Geen wifi. Hoe was het mogelijk en dan ook nog een hele week. Hoe moesten we de tijd doorkomen? En mams, hoe moest dat nu met mams? Geen mailtjes krijgen van mij. Ik moest het haar wel laten weten want anders werd ze weer dodelijk ongerust net als die keer toen we naar het strand waren gegaan in Turkije zonder telefoon en we dus de berichten van mams niet beantwoordde. 

Mams dacht dat we vast in een Turkse gevangenis waren beland. Ze had al allemaal beelden in haar hoofd. Mijn vader leefde nog en belde via het hotel waar we logeerde naar onze kamer. Gelukkig kwamen wij net binnen en konden de telefoon opnemen.

Ik stuurde mams dus een sms'je met de mededeling dat we alleen via sms bereikbaar waren als er iets aan de hand was en dat er geen wifi was.

Uiteindelijk hebben we een heerlijke rustige week gehad en de wifi ............ ach ........... zo erg was het niet dat we er een weekje zonder moesten doen.

Avondje ontspanning.

Gisterenavond toen Lief en ik weer bij de camper kwamen na onze wandeling door een prachtig stukje bos (fritsellen reisblog) zagen we een jongeman met lang haar bij ons bankje allerlei bewegingen maken.

Wij dachten dat de jongeman zich nu betrapt zou voelen en deden maar net of we er niet in geïnteresseerd waren en gingen naar binnen. Op ons bankje stond een rugzak, een laptop en een thermoskan. Op de laptop waren vast voorbeelden te zien van bewegingen die de jongeman na deed. Het leek op bewegingen van een Chinese vechtsport.

(onderstaande foto is niet van de jongeman)

De jongeman liet zich door ons niet van de wijs brengen en ging gestaag door. Zo nu en dan keek hij weer op zijn laptop, nam de beelden in zich op en ging geconcentreerd verder met oefeningen na te doen.

Na een tijdje haalde hij een groot zwaard uit zijn rugzak en ging weer verder met oefeningen waar het zwaard bij gebruikt werd.

Het werd later en later en dus ook frisser. Het wordt nu bijna niet meer donker en de dag lijkt daardoor langer maar de temperatuur koelt toch goed af. De jongeman zijn adem zag ik als condens uit zijn mond komen maar hij had er schijnbaar geen last van en ging verder in zijn t-shirt.

De zwaard oefeningen liepen ten einde dus stopte hij het zwaard weer in zijn rugzak net als zijn laptop en thermosfles. "Die gaat zeker weer naar huis," bedacht Lief maar nee hoor. Hij legde al zijn spullen op een ander bankje en liep op blote voeten een drijvende steiger op. Kleedde zich helemaal uit en dook het ijskoude water in. Bbbbrrrrrr dat moet wel heel koud zijn geweest. De jongeman bleef er dan ook niet lang in maar klom weer op de steiger. Hij droogde zich af en kleedde zich weer aan. Hij pakte zijn rugzak en vertrok weer.

Wat hij verder doet of waar hij leeft, geen idee maar het lijkt mij dat hij geslaagd is. Gewoon doen wat je zelf wil en je van niemand iets aantrekken. Geweldig toch!