Weer thuis

We zijn weer geland op onze thuis basis. Vanmorgen eerst alle service gedaan. Vuil water weg laten lopen. Deze keer geen nieuw water getankt. Daarna richting Luxemburg want wie weet is het tanken daar nog de moeite waard.

De eerste file kondigde zich al snel aan. Tja, maandagmorgen dat zal het zijn.

Die super lange file was ontstaan door één elektrische auto die met pech midden op de weg stond. Politie erbij maar er was geen beweging meer in te krijgen. 

Eenmaal de pechauto voorbij hadden we weer 3 vrije banen en konden we weer verder rijden. Op naar het tankstation bij Weiswampach waar we al heel vaak getankt hebben.

Lief had bijna de slang van de diesel alweer terug gehangen toen hij de literprijs zag. € 1,945 per liter. Dat zijn toch geen Luxemburgse prijzen meer maar eerder Franse.

Tanken moesten we toch dus volgooien die tank maar. Extra omrijden via Luxemburg ......... dat hoeft niet meer.

Sigaretten hoeven we niet want we roken niet en de jonge jenever die we daar altijd haalden hoeven we ook niet meer want die wordt niet meer gedronken en nu dus ook niet meer voor brandstof.

Bye, bye Luxemburg!!

Wij tuften heerlijk verder richting Maastricht waar ik nog even bij de Lidl voor mijn wasmiddel moest zijn want vuile was heb ik genoeg bij me.

Daarna op ons plekje gestopt dicht bij de stalling waar we nog een boterhammetje hebben gegeten. Om twee uur gaat de stalling open en wij waren mooi op tijd.

De camper gewisseld met de auto en die volgeladen met bagage en natuurlijk de vuile was niet vergeten en toen richting huis.

Het grote opruimen kan beginnen.

Laatste dag.

Vandaag onze laatste dag. Morgen weer naar huis.

De bedden verschoond. Dan zijn die vast klaar voor de volgende trip 😉

De volgende trip zal half april zijn als we samen met de broer van Frits en schoonzusje naar Veendam gaan.

We hebben dus weer goede voorruit zichten.

Lief heeft de garage van de camper weer eens helemaal uitgemest. Kijken wat er niet meer mee hoeft en wat echt wel en dat heb ik binnen gedaan. Alle kastjes en alle plankjes heb ik nagekeken. Ik vond nog ergens oude bonnetjes en boekjes die zo de prullenbak in konden. Lief vond nog een paar schoenen die hij ooit als reserve meenam en ook die, hupsakee de prullenbak in. De zolen waren helemaal versleten en dat kan niet meer maar ze zaten zo lekker 😕.

Zo kwam het dat ik aan het eind van de ochtend met een vuilniszak vol naar de container liep om de rommel weg te gooien en daarna was er een heerlijk koel glas cola zero.

Vanmiddag hadden we "vrij" en zijn nog even het leuke plaatsje gelopen maar nu een andere richting uit.

Een kerkhof waar ik weer even moet kijken.

Een tulpenboom voor een gedeelte al in bloei.

De gevel van onderstaand huis en dan zie ik dat dit huis al in 1555 is gebouwd.

Deze kelderluiken aan de buitenkant zie je hier nog heel veel. Als ze open staan en ik er even in kan kijken zie ik allemaal klei op de grond. De tijd heeft hier stil gestaan denk ik.

Zet je geluid aan en je hoort rustige geluid van het water.

Het was weer een heerlijke wandeling. 

Onze stapjes en trappen hebben we weer gehad vandaag. Als we weer thuis zijn zullen deze wandelingen weer verleden tijd zijn. We nemen ons steeds voor om iedere dag een stukje te lopen maar we doen het gewoon niet. Steeds hetzelfde zien gaat vervelen. S

Even geduld en we mogen weer 😊

De zwaan en de rat.

Gisteren zaten we aan het water het spel van de zwanen te bekijken. Er dreven wel 11 zwanen op het water, dames en heren.

De heren waren druk bezig om indruk te maken op de dames. Ze bliezen hun prachtige veren helemaal dik op en zwommen trots rond de dames. Ze waren werkelijk prachtig om te zien, en dan bedoel ik de heren 😊. De dames zwommen met hun "eenvoudige" pak veren rustig rond zonder notitie van de heren te nemen. Ze keken zelfs niet eens naar die mooie mannen 😟

Op een gegeven moment zag ik 5 dames bij elkaar drijven op het water.  Twee heren hadden hun oog op hun laten vallen en zwommen langzaam met hun prachtige veren helemaal opgezet rondom de dames. Zo mooi om dit spel te kunnen volgen.

Ik las ergens dat zwanen monogaam zijn en dat ze hun hele leven trouw aan elkaar blijven tot de dood hen scheid.

Toen het wat later op de dag was en wij weer terug waren van een mooie wandeling door een ander gedeelte van de stad Pont-a-Mousson zagen we de zwanen nog altijd drijven op het water.  

Plotsklaps begon een van de twee teckels van onze Zweedse buren hard te blaffen en rende naar de waterkant. De Zweedse buurvrouw rende op haar blote voeten achter de teckel aan en moest zelfs een klein stukje door het riet om de riem van de hond te pakken te krijgen. Het lukte haar net al zag ik er wel een pijnlijk gezicht bij. Met je blote voeten op stoppels van riet staan is ook geen pretje. "De teckel heeft waarschijnlijk een rat gezien" zei Lief. Ik versta geen Zweeds dus Lief was me vast aan het plagen.

Lief weet wat een afkeer ik van ratten heb dus ik lachte maar eens, ja ja dat zal vast. En toen zag ik hem lopen ............. de rat. "He getsie, een rat," riep ik, en zag hoe de teckel de rat volgde met zijn pientere oogjes maar de buurvrouw hield zijn riem nu stevig vast. De andere teckel verroerde geen vin. Hij was al op hoge leeftijd begreep ik en had geen zin meer om op ratten te jagen. De actieve hond was nog een jonkie en dus nog vol energie vooral als het een rat betrof. 

De rat renden weer het water in, weg van al het gevaar aan de kant en ik ........ ik was dolblij dat hij weg was al heb ik wel steeds maar goed rond gekeken of er een rat ergens liep, bah. Je weet dat het kan als je aan het kamperen bent en al helemaal aan een rivier, maar toch ............

Ha, ha we kunnen weer plannen

We hebben een rustige dag gehad. Heerlijk!

Vanmorgen zaten we buiten in het zonnetje onze koffie te drinken en luisterden naar de verhalen die mede camperaars hadden over de gasflessen en natuurlijk over de prijzen van de diesel. Er zijn hier heel veel Duitse gasten die weer op weg naar huis zijn maar nog even hier willen genieten van het zonnetje dat hier overuren maakt. 

Velen zijn het natte Spanje ontvlucht. Het schijnt dat het er de laatste 3 weken erg nat was maar hier kunnen ze weer even opladen net als wij voor we naar huis gaan.

Maandag a.s. gaan we weer thuis komen. Woensdag schijnt het weer een hele omslag te maken en dat willen we voor zijn want thuis komen met goed weer is ook fijn.

Ik werd zelfs zo brutaal dat ik vast mijn boodschappen bestelde bij Picnic die ze dinsdagmiddag komen brengen. Mijn gouden meisje is afgelopen week gaan poetsen in huis dus dat is ook weer klaar en Lief heeft meel besteld om weer zelf brood te gaan bakken in de broodbakmachine. 

We hoorden en lazen over het hamsteren van de mensen in Nederland. Nu willen wij niet gaan hamsteren maar ons meel is zo goed als op dus nu al bestellen zou toch geen kwaad kunnen. En inderdaad is ook bij onze Zeeuwse molenaar al heel veel meel uitverkocht dus maar snel een bestelling geplaatst voor a.s. dinsdag.

We zagen ook via de app van post.nl dat mijn uitnodiging voor de booster prik was binnen gekomen vandaag. De brief van Lief ligt al vanaf begin maart in de brievenbus. Nu kunnen we een afspraak maken voor ons tweetjes.

We zijn nog niet thuis en we zijn alweer bezig met van alles 😅😅

Rituelen horen erbij.

Afgelopen nacht heb ik in ieder geval beter geslapen dan de nacht ervoor toen ik pas het verdrietige nieuws had gehoord. Toen heb ik eigenlijk niet veel geslapen en als ik in slaap viel dan droomde ik de gekste dingen over het verdrietige meisje. 

Afgelopen nacht ging dat een stuk beter. 

Gisteren kreeg ik een rouwkaart gestuurd via de WhatsApp en die heb ik ook doorgestuurd naar mams nadat ik haar al eerder op de hoogte had gebracht over wat er gebeurd was.

Dit soort nieuws moet ik haar heel voorzichtig brengen want mams haar gedachten schieten dan meteen 20 jaar terug in de tijd en alles wat er toen gebeurde met mijn broer komt weer naar boven drijven. Het verhaal herhaalt zich en dat gaat dan allemaal door het hoofd van mams. Logisch, dat heb ik zelf ook.

Ik moest het mams wel vertellen want vandaag zou er een advertentie in de krant komen en ik wilde niet dat ze dat zonder voorkennis zou zien.

Mams is er gisteren de hele dag mee bezig geweest. Steeds weer stuurde mams een appje met vragen over hoe oud het verdrietige meisje nu was en dat ze niet kon begrijpen dat het met verdrietige meisje op deze manier zou aflopen. 

Steeds weer gaf ik mams antwoord op al haar vragen. Soms vroeg ze me wel 3 keer hetzelfde maar daar had ik nu alle begrip voor. Ze moest eraan denken dat we ooit samen naar een bloemschik cursus zijn geweest en zo zijn er heel wat verhalen van vroeger in de tijd dat verdrietig meisje en ik nog schoonzussen waren, gepasseerd. Het deed ons alle twee goed denk ik.

Tegen de avond werd het rustiger en vandaag heeft mams het allemaal een plekje gegeven. Ze zal de krant voor me bewaren met de advertentie en werkt zo haar rituelen af om dit te verwerken net zoals we dat allemaal hebben, denk ik.

Wij zijn nu in Pont-a-Mousson en toen we vanmiddag door het stadje liepen en we langs een kerk kwamen wilde ik toch even naar binnen om een kaarsje te branden en dat deed me goed.

Vanavond heb ik, namens ons en mams, een mooie kaart uitgezocht bij Hallmark en een condoleance gestuurd naar de familie van het verdrietige meisje. 

Wij blijven hier morgen ook want het is een heerlijk plekje aan de Moezel/Moselle om nog even tot rust te komen.