Mijn 1ste kennismaking

Het moet halverwege de jaren '80 zijn geweest toen wij onze eerste "computer" kregen. Het kwam mij ter ore omdat de buren zo'n ding gingen kopen.

Het ging om een Commodore 64.

Het was meer een toetsenbord met een soort cassette/data recorder erbij waar je dan een cassettebandje in kon stoppen. De Commodore werd vooral gebruikt om spelletjes mee te spelen. De beelden van toen en nu kun je niet vergelijken met elkaar.

Maar oké, toen ik hoorde dat de buren een computer hadden gekocht wekte dit meteen mijn belangstelling. Daar moest ik meer van weten.

Ik vond het wonderlijk toen ik de beelden zag op het televisie scherm. Zoiets wilde ik ook.

Je kunt kinderen niet vroeg genoeg met dit soort dingen laten kennis maken vond ik dus ik drong er bij mijn man op aan om zo'n ding aan te schaffen.

Nu had ik in die tijd een man die totaal 

anti computer was en schijnbaar nog altijd zo is. Ik zou het wel op me nemen en kijken hoe ik dat ding aan het werk kreeg.

Er werd een Commodore 64 aangeschaft maar nu moest ik nog een beeld er uit zien te toveren. Ik ging op onderzoek uit. Mijn buren konden mij niet verder helpen want die kregen de cassettebandjes kant en klaar van iemand. 

Na veel gevraag in de buurt kwam ik bij een overbuurman terecht die mij wel op weg wilde helpen als ik een leeg cassettebandje mee zou nemen.

En zo gebeurde het dat ik op een avond, gewapend met een leeg cassettebandje en een pen en papier naar de overbuurman ging. Alles wat ik moest onthouden schreef ik op en de dag erna ging ik aan het werk.

Ik had een paar cassettebandjes met spelletjes erop gekregen en die moest ik nu gaan kopiëren. Het is me uiteindelijk gelukt na veel geploeter en die dag toen mijn zoontje thuis kwam van school had mama een paar bandjes met spelletjes er op voor hem.

Wat was ik trots op mezelf.

De brief.

Toen we weer thuis kwamen van onze reis uit Frankrijk hadden we al snel een eerste domper te pakken. 

We waren 2 dagen thuis en hadden de camper in de stalling gezet. Alles was nog goed totdat 2 dagen later de telefoon ging en een camper vriend ons mededeelde dat onze stalling ging sluiten per 1 oktober. Bijna 800 voertuigen staan er. Caravans, campers en boten. Waar gaan die mensen allemaal heen, dachten we. De stallingen liggen niet voor het oprapen in het zuiden van het land en de stallingen die er zijn zitten stampvol. 

We zijn meteen gaan googlen en informatie gaan inwinnen her en der.  In Maastricht is nog een stalling maar daar zaten een boel haken en ogen aan die ons niet zo bevielen. Sleutel afgeven, altijd melden twee dagen vooraf aan vertrek of terug brengen, nooit alleen bij je camper mogen ook niet om hem te vullen voor vertrek of een klusje te doen. Deze had wel nog een buitenplaats. Eerst maar eens verder zoeken.

Uiteindelijk kwamen we bij een stalling uit die 16 km bij ons vandaan is.

Afgelopen zaterdag zijn we er naar toe gereden voor informatie en die beviel ons. "Zet ons maar op de wachtlijst want we serieuze huurders."

Meteen onze camper vriend gebeld met de mededeling dat we waarschijnlijk iets gevonden hadden en ook hij wilde meteen op de wachtlijst bij die stalling.

Natuurlijk wisten ze bij die stalling dat onze stalling dicht zou gaan en ook dat ze heel veel mensen kunnen gaan verwachten met vragen voor een plekje. Ze moesten nog even vergaderen maar we zouden bericht krijgen via de mail.

Lief sliep er slecht van. Vannacht had hij gedroomd dat we de camper moesten verkopen omdat we geen stalling hadden.

Maar vandaag kwam de mail met het verlossende antwoord. 

Wij hebben een plek en hij gaat 1 juni in!!!!!!!!!!

Plannen

Wat een rot weer is het en dat blijft zo de hele week. Bah, bah, bah!!

En wat ga je dan doen met dit regenweer, tenminste ik in dit geval? 

Samen met Lief een route uitgestippeld door Nederland met de camper die we deze maand gaan maken samen met J en G. 

J is de broer van Lief en zijn vrouwtje G gaat natuurlijk ook mee. 

Ik heb er meen ik al eens hier op mijn blog over geschreven dat zij pas een camper hebben en nu gaan we samen op pad.

Vrijdag a.s komen ze naar ons toe en gaan we de plannen maken. 

Wanneer vertrekken we precies en dat soort dingen. Vanmorgen hebben we de route een beetje uitgezocht en de camper plaatsen genoteerd die we misschien gaan aandoen. 

Meestal komt er niet veel van terecht en veranderen de plannen. Dat is de luxe van een camperaar. Je kunt zo van richting veranderen maar een beetje richtlijn moet je wel hebben.

 De route die we willen maken ziet er ongeveer zo uit.

(klik op bovenstaande tekst)

Het enigste wat we zeker weten is dat we 26 april in Veendam moeten zijn om 8 uur en verder zien we het wel.

Let's do it!

Vandaag weer maandag. De eerste dag van een nieuwe week.

Meestal een dag dat je begint met je goede voornemens al is dat voor mij nooit opgegaan 😊

Ik heb het al klaargespeeld om midden in de decembermaand met een dieet te beginnen. Hoe gek kan een mens zijn.😅 Ik dus.

Het was ook echt niet een dieet voor een paar dagen, o nee. Na die vreemde start hield ik het vol totdat ik 25 kg lichter was. Ik ben ze ook weer bijgekomen en nu wil ik ze er weer af. De eerste 4,5 kg zijn eraf. Dat gaat weer helemaal goed komen nu. Ik weet het gewoon.

Stoppen met roken was ook zoiets. Ik stopte 28 jaar gelden op de zaterdag voor vaderdag. Ik zat die dag bij de kapper en een buurman van me zat te roken en al die rook kwam in mijn gezicht. Vreselijk vond ik dat en a-sociaal. Ik had last van die man zijn rook dus ik besloot te stoppen. 

Die vaderdag gingen we uit eten met mijn ouders. We dronken ons wijntje en ik had vreselijk veel last van allerlei bijverschijnselen. Ik was heel onrustig. Niemand had ik het vertelt dat ik was gestopt want dan werd er teveel op me gelet. Als ik het niet zou volhouden zou ik teveel commentaren krijgen en daar zat ik niet op te wachten. Toen we die avond thuis kwamen had ik het vreselijk zwaar en nam een sigaretje. Toen ik er een paar trekjes van had genomen heb ik hem weggegooid en er nooit meer eentje aangeraakt. Wel had ik nog een open pakje sigaretten in een kast liggen en heel soms ging ik er eens aan ruiken om het daarna weer op te bergen in de kast.

Het is dus wel duidelijk dat de goede voornemens van mij niet op de maandag starten. Als het in me opkomt dan doe ik het en ben er ook klaar voor.

Lazy sunday

Het is vandaag een zondag zoals er zovele zijn. Het is niet direct mijn favoriete dag van de week. Is het ook nooit geweest. Het is een dag die een bepaald gevoel bij me oproept.

Het was een "vrije" dag die vaak vol verplichtingen zat en dat gevoel is altijd blijven hangen. Gaf mij maar de zaterdag. Dan was ik zo vrij als een vogeltje en deed ik waar ik zin in had.

Later kreeg ik een baan waarin ik ook op zondag werkte. Zo werd de zondag een werkdag voor me. De tijd dat iedereen riep; Prettig weekend, was voorbij want mijn weekend kon zo maar op een dinsdag of woensdag beginnen.

Ik had daar wel moeite mee en heb er wel een heel jaar over gedaan eer ik daar aan gewend was. 

Eerder werkte ik in het onderwijs en had ik alle zon- en feestdagen vrij. Net als de herfstvakantie en de kerstvakantie enz. In de zomer had ik 6 weken vakantie al was je meestal in de laatste vakantieweek weer bezig met voorbereidingen maar toch. 

Nu moest ik wel altijd in het hoogseizoen op vakantie terwijl mijn ex-man net in het voor- of naseizoen vakantie moest nemen. Wat een geregel was dat steeds weer totdat er kindertjes kwamen.

Nu ben ik 3 jaar met pensioen en ga op vakantie wanneer ik wil. Wat een luxe.

Maar de zondag is altijd voor mij "de zondag" gebleven terwijl het nu een dag is dat er ook winkels open zijn en een dag zonder verplichtingen. Laten we zeggen een vrije dag net als al die 364 andere dagen in het jaar van een pensionada.

Ik wens jullie allemaal