Aan het einde van de wereld.

Wat een boek is dat! Geweldig!!

In het begin dacht ik, ik stop ermee maar toen ik even verder ben gaan lezen kon ik het boek bijna niet meer opzij leggen.

Het boek is geschreven door Kirstin Hannah en het verhaal is als volgt.

1974. Sinds Ernt Allbright is teruggekeerd uit Vietnam, waar hij krijgsgevangene was, heeft hij nachtmerries, woedeaanvallen en kost het hem moeite het normale leven weer op te pakken. Op een dag neemt hij een impulsieve beslissing: hij verhuist met zijn gezin naar Alaska om daar een zelfvoorzienend bestaan te gaan leiden. Zijn dertienjarige dochter Leni hoopt dat die drastische stap hun eindelijk rust zal brengen. Haar moeder is bereid alles te doen voor de man van wie ze houdt met een stormachtige, irrationele passie – zelfs als ze hem moet volgen naar het einde van de wereld.

Aanvankelijk lijkt Alaska alles te zijn waarop ze hoopten; ze worden er opgenomen in een kleine gemeenschap van sterke, onafhankelijke pioniers. Maar als de winter invalt en de staat in maandenlange duisternis en bittere kou wordt gehuld, verslechtert Ernts toch al kwetsbare psychische toestand. Het gezin moet alles op alles zetten om de uitdagingen buiten én binnen de muren van hun huis het hoofd te bieden.

Ik zou zeggen als je ergens tegen komt dan zeker lezen.

Zweedse indrukken

Vandaag hebben we heel wat Zweedse indrukken opgedaan en dan vooral oldtimer indrukken. We hebben er ook heel wat gezien en uitleg over gekregen.

Wat een beauty's.

Oei ........

Als je wel eens in Zweden bent geweest, dan kan het niet missen of je bent oude Amerikaanse auto’s tegengekomen. Die auto’s rijden vaak rondjes, puur alleen voor het genot en om gezien te worden. En plotseling verzamelen ze dan ergens. Een hele parkeerplaats vol met prachtig gepoetste Pontiacs, Cadillacs, Ford Mustangs, Plymouth Barracudas en Buicks, je kijkt je ogen uit.

De eigenaren zijn van alle leeftijden en gaan vaak gekleed zoals ze ook gekleed gingen toen ze 20 waren. Jeans, cowboy laarzen en een leren jack. En ook net als vroeger: Brylcreem of een ander vet spulletje in het haar. Ze behoren tot een speciale subcultuur, de raggare. De cultuur van de raggare lijkt een beetje op de hotrodders en greasers in Amerika. Ze zijn liefhebbers van de fifties: van de kleding, van de rock ‘n roll muziek en van de auto’s.

In Zweden zijn méér gerestaureerde Amerikaanse auto’s uit de jaren vijftig dan in de hele Verenigde Staten. Tussen de 4.000 en 5.000 klassiekers worden elk jaar geïmporteerd in Zweden.

Het was voor ons heel bijzonder om te zien.

Bewegen

Veel "bewegen" is een must. Waar je ook kijkt op heel veel plekken zie je sportscholen, fitness centra. Ik zie ze zelfs in Zweden.

Zelf ben ik niet zo van de fitness maar bewegen wil ik wel. Lopen dat vind ik fijn en als we met de camper weg zijn dan lopen we wat af. 

Vandaag ook weer 9741 stappen afgelegd. Gisteren 6669 stappen en de dag daarvoor weer 9354 stappen. Heel goed toch?

Alleen hoe meer ik loop hoe meer mijn rug zeer doet. Dat heb ik na mijn Ischias overgehouden. Daarvoor heb ik altijd al wel een vervelende rug gehad. 

Heel vroeger kon het me zo in de rug schieten en dat gebeurde zomaar in ene keer en dan kon ik werkelijk niks meer dan heel voorzichtig zitten of liggen. Stomme rug.

Naar de dokter en steeds weer de mededeling krijgen, slijtage. Tja dan ben je net 20 en heb je al last van slijtage?? 

Er was nooit wat te vinden. Dan maar weer fysiotherapie of chiropractor. Niet dat dat echt hielp maar ach, je probeert van alles.

De huisarts zei me wel eens "een warm bad heeft hetzelfde effect" en daar koos ik dan voor want dat geloop  naar die praktijken is niet aan mij besteed.

Morgen maar eens een dag inlassen met minder "bewegen". Dat wil ook wel eens werken of een extra molletje of twee erbij innemen en dan gaat het bewegen weer beter. (hoop ik)

Een WIJ-dag

Vandaag begon de dag met een feestelijk tintje en Lief was het niet vergeten al had ik hem er wel al dagen eerder op attent gemaakt 😉. Dus vanmorgen kwam hij me feliciteren met onze 19 jarige trouwdag. De bos bloemen houd ik nog tegoed 😀

19 Jaar geleden alweer. Wat een hectische tijd hadden we achter de rug.

Eerst had ik mijn scheiding achter de rug met alle ellende die daar bij hoort. 

Ik leerde Lief kennen en wist meteen HIJ is het. Met die man wil ik oud worden en kan ik oud worden. Een tweede keer wordt een mens voorzichtiger om de grote stap te zetten en je weet wat je echt niet meer wil. Je hebt ervaring gekregen en je laat niet meer met je sollen.

Voor dat ik 50 jaar zou worden, had ik Lief beloofd, dan zou ik met hem trouwen en in het jaar 2003 zou ik in september 50 jaar worden. 2003 werd dus ons jaar ❤.

Maar nog voordat we trouwde overleed mijn broer na roerige tijden op 40 jarige leeftijd en precies 1 maand later overleed de moeder van Lief en 6 weken daarna zouden we trouwen.

We wilden in alle stilte trouwen. Het gebeurde op een maandag. Op die dag kon je gratis en voor niks trouwen. Getuigen huurde we en de dag na ons huwelijk vertrokken voor 3 weken naar Bali.

Daar zouden we een beetje kunnen bij tanken en genieten van elkaar. Ik weet nog dat we uit het vliegtuig stapten en Bali inademde. Je kon Bali ruiken en voelen. Ik vond het zo apart.

We kwamen in de plaats Kutah en hier gingen we met een riksja naar een juwelier en kochten hier onze trouwringen. 

In Nederland lieten we onze namen en huwelijksdatum erin graveren. We zetten de schouders eronder en pakten het normale leven weer op.

19 Jaar later zijn we nog altijd gelukkig met elkaar. We houden van dezelfde dingen zoals reizen en fotograferen. Alles wat met computers heeft te maken heeft onze interesse.

We houden het zeker nog eens 19 jaar vol als ons die tijd gegeven wordt. Zeker en vast. 

Middernachtlicht

Meestal gaan we rond half 11 naar bed. Lief kijkt zijn telefoon nog eens na op nieuwe berichten en ik duik heerlijk weg in mijn leesboek.

Gisterenavond viel het me op dat het nog niet donker was buiten en daardoor vergat ik de tijd. Op de tv begon net op 1. Ik heb er altijd naar gekeken maar de laatste weken niet meer. Ik word er moe van. Ideaal natuurlijk om voor het slapen gaan dan te kijken maar ik word er anders moe van. Er zitten altijd dezelfde mensen die het allemaal denken te weten en waar ik dan naar moet luisteren. Vrienden van vrienden zie je ook altijd weer verschijnen. Voor mij hoeft dat niet en ik kijk er ook niet meer naar.

Maar we zitten nu dus op de plek waar je om half 11 nog buiten de krant zou kunnen lezen. Grappig en vreemd.

Jaren geleden bevonden we ons in de buurt van de evenaar (Indonesië) en daar werd het 's avonds om zes uur donker en 's morgens om zes uur weer licht, dat vond ik toen ook zo vreemd. Bij het zomergevoel hoort het langer licht te zijn.

Gisteren hadden we een regendag en daar kwam geen zomergevoel bij kijken en dan om half 11 's avonds nog zo licht buiten.

We gaan dus de komende zomer genieten van de lange Zweedse zomeravonden. Ik laat me verrassen.