Sneeuw en ijs

Weer wat geleerd vandaag wat magnetische velden betreft 😊 Dank jullie wel voor de moeite die jullie genomen hebben. 😘

Wij zijn weer in de sneeuw beland. Nu in Noorwegen en we hebben zelfs meren gezien met nog een laag ijs erop. 

Niet te geloven. De mensen die hier wonen hebben dus altijd sneeuw en/of ijs in de buurt. In de winter is dat natuurlijk een hele dikke laag sneeuw van een paar meter. Ik heb ergens gelezen dat het wel 6 meter dik kan liggen.

Ik vind het mooi om te zien maar daar blijft het ook bij. Ik zo niet willen wonen. De natuur is tot nu toe grandioos maar een donkere winter met veel sneeuw en ijs is niets voor mij. Het wordt hier ook nooit warmer dan 13 graden. Zie je het al voor je? 

Nooit een zonnejurkje in je kledingkast of van die leuke slippertjes. Ik zou er echt depressief van worden maar nu geniet ik ervan en al helemaal als ik hoor hoe warm het is in Frankrijk, Spanje en zelfs in Nederland. Die warme, klamme nachten. Wij hebben er nu geen last van en slapen heerlijk diep weggedoken onder ons dekbed.

Maar nogmaals wat een prachtige natuur heeft dit land en ik denk dat we nog lang niet het mooiste hebben gezien. De Lofoten moeten een prachtig stukje zijn. Het schijnt een magisch en betoverende eilanden groep te zijn.

We gaan het beleven en jullie mogen het mee beleven.

Wie het weet mag zijn vinger opsteken ............ en antwoorden natuurlijk.

We hadden toch weer eens iets vreemds aan de hand vandaag. Ik zal bij het begin beginnen.

Vanmorgen hebben we besloten, Lief en ik (echt waar), om in Noorwegen de Lofoten te gaan bezoeken. Het staat al jaren op mijn lijstje en omdat we vrij "dicht" in de buurt zijn en je nooit weet wat er volgend jaar weer is, gaan we die kant op. ik ben in mijn nopjes 😍😁😇

Ik verheug er mij ontzettend op want het moet een schitterend gebied zijn. We moeten nu nog alleen van die rot regen af zien te komen.

Maar ik dwaal af.

We gaan dus weer richting noord/west en zodoende kwamen we vandaag weer bij de poolcirkel maar nu een andere overgang.

En net als de vorige keer begon onze Garmin navigatie vreemd te doen. De vorige keer dacht ik dat hij stuk was en Lief heeft hem compleet "links gedraaid" zonder resultaat. Het had niet veel gescheeld of ik had hem de vuilnisbak ingesmeten. 

We dachten al dat er iets mis was met de accu. 

Het leek wel of de navigatie op nacht stond ingesteld. Een donker scherm, heel moeilijk om af te lezen maar de stem doet het gewoon. Toen we weer even onderweg waren ongeveer een 50 km, sprong het beeld weer terug in de overdag stand en konden we weer alles zien. Zeker ergens los contact geweest.

Vandaag gebeurde het dus weer. Van ene op het andere moment sprong de navigatie weer op een zwart scherm en ongeveer een 50 km verder sprong het weer in de lichte modus. 😮

Ik kan me toch niet voorstellen dat we een huisgeest aan boord hebben of dat er net op die pool cirkel aardstralen zitten die hier voor zorgen.

Nu het vandaag weer opnieuw gebeurde begin ik toch te twijfelen. Ik heb ook al aan het GPS systeem gedacht maar dan zou hij het helemaal niet meer moeten doen. Satellieten ontvangt hij dus gewoon want hij laat wel horen hoe we moeten rijden.

Ik zou toch wel eens willen weten hoe dat nu komt. Mocht iemand het weten dan zou ik het heel fijn vinden als diegene me dat zou willen laten weten.

Douchen in Lapland

Geen idee of er altijd zo gedoucht wordt in Lapland maar het is mij al vaker opgevallen dat ze hier een soort algemene doucheruimtes hebben. 

Op de camperplaats waar we nu zijn hebben ze die ook.

In het gebouw met het sanitair zijn is er dus een heren douche en een dames douche.

Het is een ruimte waar je met meerdere tegelijk kunt douchen. De douchekop die je op de foto kunt zien is niet de enigste. Er hangen twee douchekoppen naast elkaar en er is een algemene kleedruimte.

Wat zijn wij in Nederland eigenlijk een preuts volkje met voor een iedere een aparte ruimte of heeft het te maken met luxe? Geen idee eigenlijk maar het valt mij steeds weer op dat de Zweden helemaal niet preuts zijn.

Het is even wennen voor een Hollander maar als je er goed over nadenkt waarom ook niet? 

"Mugg's"

Gelukkig is alles weer bij het oude na ons hachelijke avontuur van van de week. Zondag a.s. zal de video te zien zijn op ons youtube kanaal  (voor de liefhebber)

Toen ik Lief leerde kennen ging hij nooit de deur uit zonder fotocamera. Omdat ikzelf ook graag foto's maak zit dat er bij mij na 21 jaar ook helemaal ingebakken. Omdat Lief van de film is en te druk was op dat moment met het uitgraven van de camper dacht ik, daar ga ik nu eens een filmpje van maken. En zo is het gekomen ....... zou Wim Sonneveld zeggen als hij nog had geleefd.

Zondag a.s. zien jullie dus eigenlijk mijn filmpje 😇 dus kijken he lieve mensen 😅😂

Het enige wat we hebben overgehouden aan ons avontuur is de jeuk en bulten van al die muggen. Ik had er achter mijn oor wel 5 heb ik geteld en ook hebben ze gestoken door mijn haren op mijn hoofd. De arme Viking die ons hielp had er wel 100 op de achterkant van zijn trui zitten ffffffff.

Gelukkig had hij lange mouwen aan zijn shirt en ook een lange broek aan maar zijn petje moest steeds af en dan krabbelde hij zich over zijn nek en bijna kale koppie. Maar tja, hij wilde mijn muggenspray niet hebben. Meer kon ik niet voor hem doen.

Na afloop hebben we hem wijn mee gegeven voor thuis. "Red wine?  Ooo that's for my wife. She loves it." 

Gelukkig dan maar.

Pech

Ja PECH, jullie lezen het helemaal goed en de dag begon zo mooi met een bezoek aan de poolcirkel, gewinkeld in Jokkmokk waar ik mijn Zweedse outdoor broek vond en nog het Ájtte museum bezocht.

We gingen op zoek naar een plekje om te overnachten. We reden op weg 95 en zijn ergens rechtsaf geslagen. Er was een meer en bos, mooi maar helaas was er geen geschikt plekje dus omdraaien en weer terug en toen gebeurde het.

Lief dacht dat hij verder was dan in werkelijkheid en we zakten in de greppel. Het rechter voorwiel en ook het rechter achterwiel zat vast. De achterkant van de camper raakte de grond en we konden niet meer voor of achteruit.

Geen probleem. Onze oprij-platen en blokken lagen natuurlijk in de garage van de camper maar die deur kon nu niet open 😣. Boomstammen lagen er genoeg dus misschien proberen om grip te krijgen op een stuk hout van een boomstam. 

Dat werkte niet.

De garage deur uitgraven en proberen om bij die bokken en platen te komen. Dat lukte nadat de halve huisraad uit de garage was gehaald.

Helaas lukte dat ook niet.

Ik had een huis gezien een stukje verderop. "Ik ga erheen," zei ik tegen Lief. "Wie weet hebben ze daar een tractor." De Zweedse dame was allerliefst en wilde behulpzaam zijn. Ze nam de fiets en reed naar haar zus die weer een zoon had met een kleine tractor en zou dan naar ons komen.

Helaas geen sterke tractor.

En terwijl ik hier mee bezig was bleef Lief graven en met boomstronken en takken proberen uit de greppel te komen.

Helaas.

Onderhand was het al vijf uur in de middag. "En nu is het genoeg!" riep ik met de wanhoop nabij. "Ik ga bellen met onze verzekering de NKC (Nederlandse Kamper Club) en voor mijn part moet ik €500 betalen. Ik wil hier weg!"

Dat bellen duurde zo lang totdat mijn telefoon helemaal leeg was en ik met de telefoon van Lief verder ging bellen.

De ene keer viel de verbinding weg en moest ik weer opnieuw bellen en in de wacht staan. Dan werd de verbinding verbroken nadat ik mijn naam zei. Het huilen stond me nader dan het lachen. "Ik ga hier een garage bellen," zei ik tegen Lief.

Helaas die was om vijf uur gesloten.

Weer opnieuw de NKC bellen dan maar en daar had ik prijs!

De dame aan de telefoon was aller aardigst maar ik had slecht bereik zei ze me. Ze zou een whatapp sturen zodat ik mijn locatie live kon delen maar de whatsapp kwam maar niet binnen. Gelukkig kwam het bericht later binnen toen ik wat op en neer ging lopen en in ene keer bereik had te pakken.

Na nog het een en ander door te geven zei ze dat ze hulp voor ons zoeken en dat we onze telefoon vrij moesten houden want de garage mijnheer kon ons bellen als hij ons niet kon vinden.

Onderhand kwam er een auto aan die door ons nu niet verder kon want wij stonden helemaal dwars over de weg. De vriendelijke Zweedse dame kwam nog eens met de fiets bij ons kijken of er al hulp was fffff.

Wat een ellende.

Tegen half 8 belde de monteur van de hulpdienst die ons aan het zoeken was en kon ik hem mijn locatie delen.

Uiteindelijk heeft hij ons gevonden en kwam met wild geschut aanrijden.

Het werd uiteindelijk een hele operatie met takels, metalen kabels die aan bomen werden vastgemaakt om ons los te krijgen. In totaal zijn er 3 pogingen nodig geweest om ons weer op de weg te krijgen en in die tijd zijn we bijna opgevreten door de muggen ondanks onze flesjes met Deet muggenspul. 

Wat was ik blij toen de camper rond 21 uur weer met 4 wielen op de weg stond. Daarna had ik echt geen puf meer om nog een blogje te schrijven maar ik ben er weer 😌